In December 1997 begonnen met manden vlechten, bij mijn opa. Want zoals elke boer hier in de buurt kon ook hij mandjes vlechten. Een jaar later kwamen daar twee rijen wissen bij om deze zelf te telen. Het hele proces van de wis tot aan de mand doe ik zelf, zodat ik niet meer zo afhankelijk ben van anderen.
Het begin van de opslagplaats voor mijn manden...
Inmiddels heb ik veel wissen en verschillende rassen. En van die rassen weer verscheidene (onder)soorten. Een dikke 10 soorten waarbij het makkelijk is dat ik lid ben van de werkgroep teen van de Vereniging van Vlechters, want de verschillende soorten zijn moeilijk uit elkaar te houden. Tel daarbij op dat er veel, vooral lokale namen zijn voor veelal dezelfde teen en je bent zo de weg kwijt in de wijmencultuur.
 
Vele en veel verschillende cursussen later ben ik nog lang niet uitgeleerd en het plan is om in 2011 voor de zevende keer naar de zomervlechtschool te gaan. Dit is voor mij hét hoogtepunt van het jaar. Dit zijn de vlechtscholen van de afgelopen jaren: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010.
En heb ik dus inmiddels les gehad van de 'groten der aarde' op vlechtgebied, en dan noem ik een Anna-Maria Vaatainen, een Mary Butcher en niet te vergeten een Jacques Sleutels(
www.sleutels.info/).
...tot deze helemaal klaar is
 
Het is inmiddels dan ook geen hobby meer, maar ik vlecht veelal manden voor mensen die niet in een winkel te krijgen zijn, zoals ronde mand, pagina 6 en de luchtballonmand. Ik ben altijd bezig met mijn mandenvlechterij en het telen van wissen, zodat er vanuit het niets toch weer nieuwe mandjes groeien. Zo kom ik ook aan mijn internetadres want dootmeriets.

Ik leef dus ik vlecht.

 
Home